دانلود دوبله فارسی فیلم The Wages of Fear 1953
Le salaire de la peur
152 دقیقه
●
1953
1080p Bluray
85
16
85
16
پسندیدم
0
نپسندیدم
0
0% رضایت بر اساس (0) رای کاربران
خلاصه داستان
روستای دورافتادهای در جنوب آمریکا، شرایط نابسامانی دارد و اکثر مردم آن بیکار هستند. یک شرکت نفتی، به چهار نفر راننده نیاز دارد تا محمولهی خطرناک «نیتروگلیسیرین» را به محل مورد نظر برسانند اما راه رسیدن به آنجا، نا امن و پر از خطرات مختلف است.روستای دورافتادهای در جنوب آمریکا، شرایط نابسامانی دارد و اکثر مردم آن بیکار هستند. یک شرکت نفتی، به چهار نفر راننده نیاز دارد تا محمولهی خطرناک «نیتروگلیسیرین» را به محل مورد نظر برسانند اما راه رسیدن به آنجا، نا امن و پر از خطرات مختلف است.
کارگردان:
Henri-Georges Clouzot
دوبله فارسی
یکی از بهترین فیلمهای تاریخ سینما.با بازی بیاد ماندنی ایو مونتان
بعداز نوشتن مطلب بالاخواستم به قصد هواخوری قدمی در تراس خانه پدری بزنم از انبوه دمپایی ها هیچ کدام را ندیدم. از مادرم در طبقه پایین سوال کردم چیزی نامفهوم فرمودند مث این
جمله که اگه چشمت رو باز کنی همون جاست اما واقعا نبودند. ناگاه در حال گشتن کورکورانه در تاریکی شب صدایی بگوشم خورد: عمریه داریم زحمتت رو میکشیم در
سرما گرما باران وبرف حالا یک جنایتکار بچه کش را به ما منصوب می کنی! ما هم اعتصاب کردیم و دیگه سرویس نمیدیم . تا زمانیکه مطلب رو اصلاح کنی.حرف حق بود و بی
جواب پس برگشتم و ذیل مطلبم این توضیح را نوشتم طرف لیاقت دمپایی ابری بودن هم نداره ! حیف دمپایی ابری!( باورنکردید !؟ شاید بفرمایید مگه دمپایی حرف میزنه!؟ عرض کنم
مگه ممکنه عاشق سینما چهارگانه داستان اسباب بازی رو ندیده باشه!!!).
سلام . به آقای رضا شخصیت دوست داشتنی ، باسواد و فرهیخته مشهد فیلم درود می فرستم. برای ما کاربران سایت مشهد فیلم ، دیگر عادت شده است دیدن و مطالعه نقدهای دارای اسپویل ایشان در ذیل صفحات اختصاصی فیلمها و چه اوقات مفرحی است مطالعه این مطالب نوشته شده چه بعد و یا پیش از تماشای فیلم. اکثرا هم از میزان وقت گذاشته شده و زحمات کشیده شده برای تهیه چنین متنی بی اطلاعیم. هستند افرادیکه در پاسخ من خواهند گفت مگر بیش از یک کپی پیست کار دارد. اما بایدعرض کنم آری بیشتر است خیلی بیشتر. اقا رضا ابتدا باید مطلب رو از سایت شخصی نقد نویسان سینمای امریکا یا از سایت مطبوعات پیدا کنند. راجر ایبرت رو مثال میزنم. اول باید بسراغ سایت شخصی این زنده نام رفت و صدالبته به سایت شیکاگو سان تایمز اگر مطلبی درخور یافت شود که فبهالمراد در غیراینصورت باید سایتهایی مانند ریدرز دایجست ، نیویورک پست و حتی شیکاگو تریبون و دانشگاه ایلینویز را هم سرچ کرد. حال داده خام اماده شده، قدم بعدی ترجمه ان است. شخصا نه به ترجمه های اینترنتی اعتماد دارم نه به نرم افزارها و اپلیکیشن های موجود در بازار نرم افزاری ایران. نرم افزاران وطنی که ابتدای راه هستند اکثر نرم افزارهای انیرانی هم زبان فارسی و عربی را یکسان می پندارند. مگر اینکه یک مصحح فارسی زبان را در تیم خود داشته باشند که این برابر هزینه بیشتر انهاست.تازه این نظر من بیسواد و نادان در ترجمه است متخصصان امر که قطعا نظرات قابل اعتمادتر و جامع تری دارند. ترجمه شخصی ابتدا باید کلمه به کلمه انجام شود سپس در جملات گنگ و دارای کلمات بدقلق باید سراغ دیکشنریهایی نظیر اکسفورد و کمبریج رفت و یا درصورت در دست بودن دیکشنریهای تخصصی سینمایی انگلیسی به انگلیسی از انها کمک گرفت .ترجمه که تمام شود باید تصحیح شده و تدوین گردد. و نهایتا به سایت منتقل شود. در مقابل بیش از هزار بار مطلب خوانده شده و چک میشود اما حداکثر 20 نشان سبز به عنوان تشکر در پای مطلب دیده میشود. از ان بدتر نشان های منفی است . دوست عاشق رنگ سرخ من, علت این تفکر منفی انگارانه شما را تا حدودی میدانم چند درصد بعلت لجبازی است چند درصد بعنوان شنا مخالف جریان اب که البته در اینجا مصداق ندارد چند درصد برای مطرح شدن چند درصد به عنوان ابراز مخالفت با روشنفکران و فرهیختگان چند درصدی هم بدلایل دیگر که اگر لازم باشد انرا عرض می کنم. البته میدونم که به این صحبت دوستانه من هم واکنش منفی نشان میدهید چرا که برای شما هر اظهارنظری حکم محاکمه را برای شما تداعی می کند و نه یک صحبت دوستانه دو هموطن.اما اگر واقعا مسلمانید و به اعتقاداتتان عمیقا باور دارید باید فرمایش رسول خدا را بخاطر داشته باشید که هرکس بمن کلمه ای بیاموزد مرا بنده خویش ساخته است.و نهایتا یک استدعای شخصی. اینکه من بیش از چهل سال است طرفدار دو تیم قرمز پوش پرسپولیس تهران و منچستریونایتد انگلستان هستم. هوادار رسمی هر دوباشگاهم البته هوادار رسمی در ایران زیاد معنی ندارد اما چند سال پیش بعداز کمک ناچیزی به باشگاه به این عنوان مفتخر شدم . اما در مقابل در تیم انگلیسی بعنوان یک هوادار رسمی فارسی زبان غیربریتانیایی مرا ارج داده و درصدر می گذارند.پس بیا و لوطی باش و رنگ سرخ رو بیش از این بد جلوه نده. چی میشد آبی بعنوان رنگ چپگرایی در نظرگرفته میشد. اصلا مرگ بر استالین و اعقابش خروشچف، برژنف ، اندروپوف، (از گورباچوف فاکتور میگیرم چون ادم باحالی بود با اون خال لکه شرابی روی سرش! ) ، یلتسین و دمپایی ابری! یکی نیست بهش بگه تو دمپایی هم نیستی . برعکس نهند نام زنگی کافور!
به دوستان دیرباور و انانی که در گوشه افکار خود یک دایی جان ناپلئون زنده دارند و انانکه عمیقا طرفدار تئوری توطئه هستند و در هرمساله ردپایی از ان نیز عرض می کنم که تاکنون نه سعادت زیارت اقای رضا رو داشتم و نه حتا صدای ایشون رو شنیده ام قطعا پسرخاله و یا رفیق حمام و گرمابه و گلستان ایشان هم نیستم اشنایی من با ایشان مانند همه شماست اما امروز پس از دیرزمانی مطالعه دسترنج ایشان وظیفه داشتم به زبان ناقص و نارسای خود از ایشان تشکر کنم. تا چه قبول افتد و که در نظر اید.
دریغ است ایران بیش از این ویران شود.
پیمان رضازاده. تهران. 12 دی 1401 خورشیدی.
متن دارای اسپویل داستان فیلم
****************************
بررسی مزد ترس توسط:
راجر ایبرت 6 مارس 1992
\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
هنگامی که این تریلر بزرگ فرانسوی “مزد ترس” (1953) برای اولین بار در آمریکا اکران شد، بخش هایی از چند صحنه اولیه آن به علت طولانی بودنش حذف شده بود، به گفته منتقدان فرانسوی، این کار پخش کنندگان غیرآمریکایی بود.حالا که این فیلم برای اولین بار با نسخه اصلی کارگردانش آنری-ژرژ کلوزو در دسترس است، می توان نکته های مشترک هردو طرف را درک کرد. سکانس های تعلیق طولانی فیلم به شایستگی درمیان آثار بزرگ سینما جا دارند . چهار مرد ناامید، شکسته و گیر افتاده در آبهای بی سرو صدای آمریکای لاتین، در یک ماموریت انتحاری می پذیرند تا دو کامیون با محموله نیتروگلیسیرین خطرناک را درجاده ای 300 مایلی حمل کنند. آنها هر لحظه امکان دارد که قطعه قطعه شوند، و در معروف ترین صحنه فیلم، کلوزو از آنها می خواهد که کامیون های خود را روی یک سکوی چوبی نازک نیمه کاره در بالای دره کوه بچرخانند.همچنین سفر آنها مستلزم آن است که از مقداری نیتروگلیسیرین برای منفجر کردن تخته سنگی بزرگ در جاده استفاده کنند و در پایان، بدنبال از هم دریده شدن خط لوله، یک کامیون باید از درون حوضچه ای نفتی عبور کند که به نظر می رسد آنها را با خفت و خواری آلوده و کثیف می کند. به نظر میرسد کلوزو استدلالش اینست که اینها قهرمان نیستند، بلکه مردانی هستند که بخاطر 2000 دلار که شرکت نفت به آنها میپردازد ارزش گذاری شده اند که نیترو را به سر چاهی که لازم است برسانند. این شرکت که به طور قابل توجهی حروف استاندارد اویل را دارد، شرکتی آمریکایی است که کارگران کشوری که نامش در فیلم روایت می شود را استثمارمی کند. فیلمنامه فیلم درباره انگیزه رئیس آمریکایی است که رانندگان کامیون را استخدام میکند، او میگوید: «آنها نه عضو اتحادیه هستند و نه خویشاوندی دارند، بنابراین اگر اتفاقی هم بیفتد، دردسری ایجاد نمی شود. لحظات دیگری نیز درفیلم هست که سرمایهدارهای یانکی را بهعنوان شرور معرفی میشوند، گفته می شود، اینها از جمله صحنههایی بود که قبل از اکران فیلم در آمریکا کوتاه شد. طنز ماجرا این است که صحنه های جدید به فیلم اضافه شده شده اهمیت خودش رادیگر از دست داده است، واین نشان دهنده آنست که به هر حال فیلم بهعنوان یک کارهیجانانگیز بهتر از یک تبلیغ سیاسی کارمیکند.درسکانس آغازین، در دهکدهای دلگیر که آن مردان بیکار به خاطر شغلشان میجنگند، شبیه افتتاحیه فیلم «گنجینه سیرا مادره» (1948) جان هیوستون می باشد، حتی شباهت تا جزئی ترین صحنه اش دیدار با یک آرایشگر محلی می باشد، این در حالی است که هیوستون از افتتاحیهاش برای تثبیت شخصیتها و کارهایشان به صورت طنزی خندهآور استفاده می کند، ولی کلوزو عمدتاً احساسی مانند بیهدف بودن خلق میکند. گرچه او مشتاق است تا در محتوای فیلمش دیدگاه سفارشی ضدآمریکایی خودش راهم مطرح کند، اما فیلمساز با شخصیت دشوار لیندا (ورا کلوزو ) که کارهای پستی در سالن انجام می دهد، خود را به عنوان یک واپسگرای جنسی نشان می دهد .لیندا عاشق یکی از نقشآفرینان محلی (ایو مونتان، در اولین نقش سینمائیش) می شود و به او سیلی میزند و به او میگوید گم شو، و او بیشتر خودش را روی زمین به نمایش میگذارد، اگرچه او به طرز بیعیب و نقصی گریم شده است، ظاهرا هدفی برای این شخصیت وجود ندارد، جدای از نحوه عملکردش او برای اینکه گفته شود “زنان خوب نیستند” کارکرد دارد. سکانسهای آغازین، که اکنون در این نسخه آورده شده ، تمایلی به جذب تماشاگر دارد،این باعث شده فیلم حیرت آور شود.وقتی دو کامیون سفر عذابآور 300 مایلی خودشان را به سمت یک چاه سوزان نفتی آغاز میکنند. فیلمبردار، آرماند ثیرارد، هر تیم از مردانش را به کابین کامیونهای کلاستروفوبیک( هراس از محیط تنگ و بسته) خود میچسباند، جایی که هر تکان و ضربهاش در جاده باعث میشود که آنها در انتظار مرگ باشند ، در صورت اتفاق، آنقدر ناگهانی است که هرگز متوجه اش نمی شوند. کلوزو کار بسیار مؤثرش را در سروسامان دادن بهترین سکانسش انجام می دهد، جایی که باید یکی از کامیونها روی سکوی چوبی ناپایدار پشتیبان کامیون دیگر شود تا بتواند پیچی را در مسیر دور بزند .از اولین کامیون برای ایجاد این موقعیت استفاده می شود، بنابراین ما دقیقاً می دانیم که ایو مونتان هنگام رسیدن به صحنه با چه چیزی روبرو می شود: الوارهای پوسیده شکسته می شوند، کامیون شروع به سر خوردن می کند، یک کابل پشتیبانی فولادی در کنار کامیون گیر می کند. ما در حال تماشای یک سری عملیات فنی عالی هستیم زیرا قصه آنها را عالی خلق می کند. هنگامی که ویلیام فریدکین در سال 1977 «مزد ترس» را در فیلم «جادوگر» بازسازی کرد، این صحنه را با صحنهای دیگر در یک محیط جنگلی ترکیب کرد تا سکانسی را که در آن یک کامیون روی یک پل معلق وسیع و ناپایدار تلاطمی ایجاد کند. فریدکین امکانات فنی بیشتری داشت، و سکانسش تاثیرگذارتر به نظر میرسید، اما تدوین کلوزو آنچنان لحظه را درست انتخاب میکند که میتوانید دریابید که ویلیام فریدکین و بسیاری از کارگردانان دیگر از کدام فیلم الهام گرفتهاند. چیزی که «مزد ترس» را به عنوان فیلمی از اوایل دهه 1950 و نه فیلمی امروزی تثبیت می کند، نگرش فیلم به پایان خوش آن است. تریلرهای جدید هالیوود نمی توانند برای قهرمانانشان با تراژدی تمام شوند، به این خاطر که استودیوها اجازه نمی دهند.«مزد ترس» کاملاً مجانی اجازه می دهد که هر اتفاقی برای همه شخصیتهایش بیفتد، وزمانی که نیترو به چاه نفت میرسد، اگر چهار نفر نمی میرند، ممکن است به این دلیل باشد که کلوزو دراین جور موارد بدتر به نظر می رسد. راجر ایبرت
مزد ترس (۱۹۵۳)
Le Salaire de la peur
(The Wages of Fear)
اوج تعلیق و هیجان در یک فیلم کلاسیک فرانسوی.
https://s2.uupload.ir/files/مزد_ترس_1342_d5v6.jpg
سلام …….. اکران اول مزد ترس سال 1342 در سینماهای تهران